Tuesday, June 9, 2009

အေနခ်င္ဆုံး ျမိဳ႕ေလး တျမိဳ႕


မနက္ခင္းစူူးရွတဲ့ေနေရာင္ရဲ႕အလင္းေရာင္ဟာ ျပတင္းေပါက္ေလးကတဆင့္ က်ေနာ္အခန္းေလးထဲ ေရာက္ရွိလာပါတယ္။ မနက္ခင္းေစာေစာထလုိက္တာနဲ႕ ေအးျမတဲ့ေလထုရဲ႕ တုိက္ခတ္မူကုိခံစားလိုက္ရပါတယ္။ သာမန္လူတေယာက္အတြက္ ဒီအေအးေတြဟာ အေႏြးထည္ေတြ မ်ားစြာ ၀တ္ထားရေပမဲ့ က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ ဒီအေအးထုၾကီးကုိ ႏွစ္သက္စြာခံယူရင္း မနက္ခင္းအိပ္ရာကုိ နုိးထလာပါတယ္။ က်ေနာ္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးေပါ့။ က်ေနာ္ေနတဲ့ျမိဳ႕ေလးက ေလးဖက္ေလးရံ ေတာင္တန္းေတြနဲ႕ ကာရန္ထားပါတယ္။ စိမ္းလန္းေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းေတြ၊ ေတာင္တန္းေတြနဲ႕ ေနခ်င္စရာအျပည့္ေပါ့။ က်ေနာ္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးက ျမိဳ႕ၾကီးလုိ႕လဲ မဆုိတာသလုိ ေတာက်တယ္လဲ မဆုိသာပါဘူး။ ခ်င္းေတာင္တန္းေတြလုိ အျမင့္ေပ မမ်ားပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေႏြးေထြးမူအျပည့္နဲ႕ စိတ္ရင္းသေဘာထားျပည့္စုံတဲ့ လူအမ်ားစု ေနထုိင္ၾကပါတယ္။

ခ်ယ္ရီပန္းတုိ႕ဖူးပြင့္ရာ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ခ်ယ္ရီပြင့္ခ်ိန္ဆုိ ေတာင္ေတြမ်ား ပန္းေရာင္ေကာေဇာၾကီးခင္းထားသလုိ လွပေနတာေပါ့။ မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာကထလုိက္ရင္ တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႕ ေမာင္းေနတဲ့ ေထာ္လာဂ်ီေပၚမွာ ကုန္ေတြ လူေတြ အျပည့္နဲ႕ေစ်းေရာင္းတဲ့ လူေတြကုိလဲ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ရွမ္း၊ ပအုိ၀့္၊ ပေလာင္၊ ဗမာ၊ ခရစ္ယာန္၊ အစၥလာမ္ စသည္ျဖင့္ လူမ်ိဳးေပါင္းစုံတုိ႕ စည္းလုံးစြာ ေနထုိင္ၾကတာပါ။ အိမ္နီးခ်င္းအခ်င္းခ်င္း လူမ်ိဳးခြဲစိတ္ဓါတ္မရွိ တအိမ္မွာ ဟင္းေကာင္းေလးမ်ားခ်က္ရင္ တဖက္အိမ္ကုိ လွမ္းေပးတတ္တဲ့ ခ်စ္စရာ ဓေလ့ေလးေတြနဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးပါ။ အေပၚယံမဟုတ္ပဲ ရင္ထဲကေနေပါင္းၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ျမိဳ႕ေလးပါ။

က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးဟာ ကေလာေျမလုိ အရမ္းမေအးပါဘူး။ ေမျမိဳ႕လုိမ်ိဳး ပန္းခင္းေလးေတြနဲ႕ မျပည့္စုံပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးကုိ လာလည္ရင္ ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္တဲ့ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြ ကိုေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးက လူေတြဟာ ပြဲလမ္းသဘင္ကုိ အရမ္းခုံမင္တတ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ဘယ္တုိင္းျပည္ ဘယ္ျမိဳ႕မွာမွ မလုပ္တဲ့ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ၾကီး ရွိတယ္။ စကၠဴနဲ႕လုပ္တဲ့ မီးပုံပ်ံေတြ ရွိတယ္။ တိရစာၦန္မ်ိဳးစုံရဲ႕ အရုပ္ပုံစံတူေလးေတြလႊတ္ျပီး ေပ်ာ္ၾကတယ္။ ခင္မင္မူေတြ တည္ေဆာက္ၾကတယ္။ လူမ်ိဳးေတြ ကြဲျပားေပမဲ့ ဒီတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေလးက ေတာင္ေပၚသူ၊ေတာင္ေပၚသား အခ်င္းခ်င္းစည္းလုံး ညီညြတ္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာတူတူ ဆင္ႏႊဲၾကတယ္... က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ပင္းတယလုိ အထင္ကရ နာမည္ၾကီး ဘုရားေစတီေတြ မရွိသလုိ နာမည္ၾကီးေနရာေတြလဲ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ခြ်န္းဆုိတဲ့ ေတာင္ၾကီးတခုရွိတယ္ ေတာင္ဘက္ကုိ မုိင္အနဲငယ္ ထြက္လုိက္တာနဲ႕ ခ်စ္စရာ ပအုိ၀့္လူမ်ိဳးေတြ ေနတဲ့ ရြာေလးေတြ ရွိတယ္။ အဲ့ဘက္ကမွ ဆက္သြားလုိက္ရင္ အခုေနာက္ပုိင္းမွာ နာမည္ၾကီးလာတဲ့ ေမြေတာ္ကၠဴဘုရားပုထုိးေတြ ရွိတယ္။ ဧကအနဲငယ္အတြင္းမွာ ဘုရားေစတီေတြ တန္းစီျပီး ေဆာက္ထားတာပါ။





ဒီလုိပဲ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးကေန ေအာက္ဖက္ကုိဆင္းသြားမယ္ဆုိ နာမည္ေက်ာ္ ေအးသာယာ စက္မူဇုံၾကီးရွိပါေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္ လက္ရာကားေတြ ထုတ္တာေပါ့။ တကယ
့္ျမန္မာျပည္စစ္စစ္ထုတ္ေတြပါ။ ျဖတ္ညွပ္ကပ္ မဟုတ္ရပါဘူး။ အဲကေန ဆက္သြားရင္ေတာ့ ေစာ္ဘြားေတြ ေနတဲ့ ေညာင္ေရႊကုိ သြားလုိ႕ရပါတယ္။ အင္မတန္မွ ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္တတ္တဲ့ အင္းသားမ်ားစုေ၀းရာ အင္းေလးကန္ကုိေရာက္ပါတယ္။ ရီစရာေလး တခုေျပာျပပါဦးမယ္ က်ေနာ္တုိ႕ေတာင္ေပၚေဒသေတြကုိ မေရာက္ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေျပာဖူးတာေလးပါ။ ေတာင္ေပၚမွာ ေဘာလုံးကန္ေတာ့ ဘယ္လုိ ကန္မတုန္းတဲ့ သူတုိ႕အထင္ေတြကေတာ့ ေဘာလုံးကန္လုိက္ရင္ ေတာင္ေအာက္မ်ား က်သြားတယ္ ထင္တာလား မေျပာတတ္ပါဘူး း)

တေန႕ေန႕ေပါ့ အေ၀းတေနရာမွာ ေရာက္ေနတဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ႏုိင္ငံကလူေတြ အားလုံး အဆင္ေျပရင္ ႏုိင္ငံအတြက္ တုိင္းျပည္အတြက္ ကုိယ့္ေမြးရပ္ေျမေလးအတြက္ ျပန္ၾကမွာပါပဲ။ ဒီလုိပဲ ခုခ်ိန္မွာ ခ်စ္တဲ့ ေမြးရပ္ေျမေလးနဲ႕ ေ၀းေနေပမဲ့ က်ေနာ္ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ အခ်ိန္တုိင္းနီးပါးကေတာ့ ခ်စ္တဲ့ မိသားစု၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ က်ေနာ္ကုိေမြးဖြားေပးခဲ့တဲ့ က်ေနာ္ရဲ႕ျမိဳ႕ေလးကုိ တမ္းတေနဆဲပါ။ က်ေနာ္တုိ႕ေတာင္ၾကီးသားေတြလုိ ဆုိတာနဲ႕ စကားသံ၀ဲ၀ဲ ရုိးသားပြင့္လင္းတဲ့ လူေတြအျဖစ္ အမ်ားစုက ေတြးထင္မိၾကပါတယ္။ ဒီလုိမ်ိဳး အထင္ခံရတာကုိက က်ေနာ္ျမိဳ႕ေလးအတြက္ အဖုိးမျဖတ္နုိင္တဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေလးတခုပါပဲ။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္ေတာင္ၾကီးသားျဖစ္ရတာ အျမဲ ဂုဏ္ယူလ်က္ပါ။ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ၾကီးသားေတြလဲ အခုဆုိ အရင္တုန္းကလုိ ေခတ္ေနာက္မက်ေအာင္ တုိးတက္ေနတာကုိေတြ႕ေနရပါတယ္။ ရုိးရာမီးပုံပ်ံပြဲေတြကုိ တုိက္ရုိက္ လႊင့္လာႏုိင္ျပီ။ ဒီလုိ အေ၀းတေနရာမွ ကုိယ့္အစြမ္းအစနဲ႕ ကုိယ္ေျခေထာက္ေပၚကုိယ္တုိင္ ရပ္တည္ေနၾကပါျပီ။ အရမး္ကုိ ၾကည္ႏူး ဂုဏ္ယူစရာပါပဲ။ တေန႕တခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ အသက္ေတြ ၾကီးလုိ႕ ျပည့္စုံသည္ျဖစ္ေစ မျပည့္စုံသည္ျဖစ္ေစ ခ်စ္ေသာ ေမြးရပ္ေျမေလးမွာပဲ ေခါင္းခ် ခ်င္ပါတယ္။ ဒါက်ေနာ္ရဲ႕ ဆႏၵေလးပါပဲ။

ကုိရီႏို ရဲ႕တက္ဂ္ပုိစ့္ေလးပါ။ ဒီပုိစ့္ေလးကုိ ေရးရတာ အရမ္းခံစားရပါတယ္။ ေမြးရပ္ေျမနဲ႕ ေ၀းကြာေနတဲ့လူတုိင္း ခံစားၾကရမယ္လုိ႕ က်ေနာ္ ယူဆမိပါတယ္။ လူသားတုိင္းဟာ ကုိယ့္ေမြးတဲ့ ေျမကုိခ်စ္သလုိ ေသရင္ေတာင္ ကုိယ့္ေမြးေျမေလးမွာ ေသခ်င္တာ အမ်ားစုပါ။ က်ေနာ္ ထပ္ မတက္ဂ္ေတာ့ပါဘူး ကုိရီႏို တက္ဂ္တာ ဆုိင္မဆုိင္ေတာ့ မသိဘူးဗ်ာ ေရးေတာ့ ေရးလုိက္ပါတယ္။


ေလးစားလ်က္ ေတာင္ေပၚသား

12 comments:

puluque said...

တစ္ေခါက္ေရာက္ဖူးေပမဲ့ ေနာက္တစ္ေခါက္၊ အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြာသြားခ်င္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ပါ။ ေမြေတာ္ ဘုရးေတြကိုေတာ့ ေရာက္ဖူးဘူး။ တကယ္ကို ခ်စ္စရာ ျမိဳ႕ေလးပါ။ အလည္ေခၚမွာလားခင္ဗ်ား။ မီပုန္းပ်ံပြဲကိုလဲ မေရာက္ဖူးေသးဘူး။ သြားခ်င္ေနမိပါတယ္....

June 9, 2009 at 7:00 AM
ေကာင္းကင္ျပာ said...

တို႔လဲ လြမ္းမိသြားတယ္

June 9, 2009 at 10:00 AM
မငံု said...

ရွမ္းျပည္ကို လြမ္းေအာင္ လုပ္ျပန္ျပီ။

June 9, 2009 at 11:01 AM
ေနးတစ္ said...

အိမ္ျပန္ခ်င္ပါတယ္ဆို.....

June 9, 2009 at 7:08 PM
ဖိုးစိန္ said...

မေရာက္ဖူးဘူး
အလည္ေခၚမယ္ဆိုတာေသခ်ာရင္
လိုက္မယ္
ခ်စ္ခင္စြာၿဖင့္
ဖိုးစိန္

June 9, 2009 at 10:21 PM
ကဗ်ာဦး said...

လာဖတ္တယ္
စိတ္ခ်မ္းသာတယ္ ေတာင္ေပၚသား
အေမ့သီခ်င္းေလးလည္း
ခံစားနားေထာင္သြားတယ္

June 10, 2009 at 4:39 PM
မသက္ဇင္ said...

ေတာင္ေပၚသားေလးေရ
လာလည္တယ္ေနာ္

ခ်ယ္ရီပန္းတုိ႕ဖူးပြင့္ရာ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ခ်ယ္ရီပြင့္ခ်ိန္ဆုိ ေတာင္ေတြမ်ား ပန္းေရာင္ေကာေဇာၾကီးခင္းထားသလုိ လွပေနတာေပါ့

သြားလည္ခ်င္လိုက္တာ
ခင္မင္လ်က္

June 10, 2009 at 4:41 PM
ဂ်ပန္ေကာင္ေလး said...

ေတာင္ၾကီးကို က်ေနာ္လည္းတကယ္ၾကိဳက္တယ္..

June 10, 2009 at 6:34 PM
ခမ္းကီး said...

အဲဒီၿမိဳ႕ေလးကို ေရာက္ခ်င္တာ ၾကာလွၿပီ။

June 11, 2009 at 3:19 AM
ေႏြးေႏြးသဲမြန္ said...

လိုက္မယ္...လိုက္လည္မယ္....ေနာ္ ..ေခၚမွာလား

June 11, 2009 at 3:50 PM
အိမ္ said...

ေတာင္ေပၚၿမိဳ႕ေလး တခါမွ မေရာက္ဖူးလုိ႔ လာလည္မယ္ဗ်ာ။ လုိက္ပုိ႔ေပးေနာ...။ မိတ္ကပ္မလုိပဲ နဂုိနီေနတဲ့ ပါးနီနီရွမ္းမေလးေတြလဲ ၾကည့္ခ်င္ေသးသဗ် အဟီးဟီး

June 11, 2009 at 7:52 PM
စေနသား said...

ဟားဟား.. ဒီႏွစ္ တန္ေဆာင္တုိင္ ေတြ ့မယ္... ကဲမယ္... ဆြဲမယ္... း)

June 13, 2009 at 5:37 PM